Qış tətilində Rəşadla Lalə kənddə idilər. Kənd o qədər xoşlarına gəlmişdi ki, şəhərə qayıtmaq istəmirdilər.

Bir zamanlar bir meşədə ağıllı bir tülkü, ac bir canavar və sakit bir qoyun yaşayırdı. Tülkü hər zaman hiyləgər və ağıllı olmağa çalışırdı, canavar isə daim ov axtarırdı, qoyun isə sakitcə otlayırdı.

Süd dişim ağrımağa başlamışdı, çəkilməli idi

Şəhərin çıxacağında, kiçik bir dərənin kənarında budaqları suya toxunan qoca bir söyüd ağacı var idi.

Tülkü ilə kirpi dost olmuşdu. Hər gün bir yerdə gəzər, söhbət edir, birgə oyun oynayırdılar. Kirpi hər dəfə əllərini açıb tullananda tülkü onun bədəninə diqqət yetirirdi. Bu iynəli kürkün altında gizlənmiş yumşaq bədəni ləzzətli yağlı tikə kimi təsəvvür edirdi. Əlinə keçən ilk fürsətdə onu yeməyin yolunu fikirləşirdi.

Bir-birinə aşiq olan iki gənc var idi. Bir gün gəlib gənc aşiqə xəbər verdilər ki: