Son əlavə olunanlar

Nağıllar, hekayələr

Yusif Kərimov. Lətifənin xoruzu

Lətifənin bir xoruzu var idi. Adı Mərcan, gözləri yepyekə muncuq kimi. Pipiyi qırmızı nar qabığına oxşayırdı. Quyruğu isə elə bil süpürgə idi.

Şahsevənli Hacının köpəyi

Şahsevəndə varlı bir Hacı yaşayırdı. Onun çoxlu qızılı, vardövləti, gümüşü, mal-dövləti, qoyun-quzusu və atları var idi. Şahsevənin ucsuz-bucaqsız çəmənliklərində onun saysız-hesabsız sürüləri otlayırdı. 

Uşağın cavabı

Yağışlı bir gün idi. Vacib bir işlə bağlı İstanbulun Fatih səmtində Süleymaniyə camisinin ətrafında bir ünvana getməli idim. Orda mənə deyilən bir adamla görüşüb ondan bəzi məsləhətlər alacaqdım. 

Gülhüseyn Hüseynoğlu. Bərk ayaqda

Vaqiflə bir məhəllədə oluruq. Bir məktəbdə, bir sinifdə oxuyuruq. Çox vaxt dərsə də birlikdə gedib-gəlirik. Ya o məni çağırır, ya mən onu. Bu, kimin tez durmasından asılı olur. Cümə günü səhər mən onu çağırdım: 

Zahid Xәlil. “Hə”, yoxsa “bəli”

Balaca vaxtı mən də başqa uşaqlar kimi adımı eşidəndə səsimi uzadıb deyirdim:  

Xanəli Kərimli. Bayrağını uca qaldır, ana Vətən!

Ana Vətən! Sən günəşli ölkə kimi var olsan da yaranışdan, Başın heç vaxt açılmadı nə borandan, nə şaxtalı qarlı qışdan!..