Son əlavə olunanlar

Nağıllar, hekayələr

Uşağın cavabı

Yağışlı bir gün idi. Vacib bir işlə bağlı İstanbulun Fatih səmtində Süleymaniyə camisinin ətrafında bir ünvana getməli idim. Orda mənə deyilən bir adamla görüşüb ondan bəzi məsləhətlər alacaqdım. 

Gülhüseyn Hüseynoğlu. Bərk ayaqda

Vaqiflə bir məhəllədə oluruq. Bir məktəbdə, bir sinifdə oxuyuruq. Çox vaxt dərsə də birlikdə gedib-gəlirik. Ya o məni çağırır, ya mən onu. Bu, kimin tez durmasından asılı olur. Cümə günü səhər mən onu çağırdım: 

Zahid Xәlil. “Hə”, yoxsa “bəli”

Balaca vaxtı mən də başqa uşaqlar kimi adımı eşidəndə səsimi uzadıb deyirdim:  

Xanəli Kərimli. Bayrağını uca qaldır, ana Vətən!

Ana Vətən! Sən günəşli ölkə kimi var olsan da yaranışdan, Başın heç vaxt açılmadı nə borandan, nə şaxtalı qarlı qışdan!..

Zəhər

Uzun illər bundan əvvəl Çində bir qəbilədə Lili adında bir qız yaşayırdı. Qəbilənin başçısının da çox gözəl bir qızı var idi. Əvvəllər yaxın rəfiqə olan bu qızların arasında sonradan ciddi ədavət yaranır: davasız bir günləri də keçmirdi

Qaranquşların ömrü 6 aydır

Qaranquş ikinci mərtəbədə yaşayan və pəncərəsi küçəyə baxan bir adamla dost olmaq istəyirdi. Bir gün bütün cəsarətini toplayıb onun pəncərəsinin qarşısına qondu. Dərin bir nəfəs aldıqdan sonra pəncərənin şüşəsini döyməyə başladı: tıq... tıq... tıq...