- Cəfər boynunun dalını qaşıya-qaşıya soruşdu: - Ana, bu gün nə bayramıdır? - Martın 8- i Qadınların bayramıdır!

Günəş çoxdan yüksəlmişdi, biz isə dayanmadan üzür, hey uzaqlara gedirdik.   

Onlar bizə müxtəlif suallar verməyə başladılar, soruşdular ki, salı nə üçün belə örtmüşük, gündüzlər üzüb getmək əvəzinə nə üçün dayanırıq, bəlkə Cim qaçqındır? Mən onlara cavab verib dedim: 

Ballıca lap balaca idi. Anası çох istədiyi üçün оna Ballıca deyirdi. О qədər balaca idi ki, heç qarışqaya охşamırdı.

İki ya üç gün, iki ya üç gecə keçdi; bu günlər demək olar ki, olduqca sakit, rəvan və xoş keçirdi. Bax, biz vaxtımızı belə keçirirdik. Çay burada elə geniş, elə nəhəng idi ki, bəzi yerlərdə eni hətta bir mil yarıma çatırdı. Biz gecələr üzür, gündüzlər isə gizlənib dincəlirdik. 

Bir zamanlar naməlum bir meşədə səkkiz sevimli dovşan qardaş yaşayırdı. Bütün dovşanlar bir-birlərinə çox bağlı idilər və birlikdə əylənməyi və oynamağı sevirdilər. Günlərini meşədə qaçaraq, tullanmaqla keçirirdilər.