Əvvəlcə özümü onların qapısına verib qulaq asdım, hər ikisi xoruldayırdı. Sonra ayarlarımın ucunda yeriyib sağ-salamat aşağıya endim. Heç yanda bir səs-səmir yox idi.  

Hamı dağılışıb getdikdən sonra kral, Meri Ceyndən qonaqlar üçün boş otaqları olub-olmadığını soruşdu, qız da cavab verdi ki, bir boş otaqları var, bu otaq Vilyam əmi üçün yarayar, Harvi əmiyə isə o özünün bir qədər böyük olan otağını verər, özü isə bacıları olan  

Təzə xəbər bir dəqiqənin içərisində bütün şəhərə yayıldı, camaat hər tərəfdən axışıb gəlməyə başladı; bəziləri hətta paltarlarını da qaça-qaça geyirdilər. Azca sonra biz böyük bir izdihamın ortasında idik, elə hay-küy, elə basırıq idi ki, elə bil qoşun hərəkət edirdi.  

Ertəsi gün axşamüstü, çayın ortasında hər tərəfi söyüdlük olan kiçik bir adaya yanaşdıq; çayın hər iki sahilində isə kəndlər yerləşirdi, hersoq ilə kral həmin kəndləri soyub-talamaq uçün oturub tədbir tökməyə başladılar. Cira hersoqa dedi ki, güman edir bu iş daha çox çəkməz, bütün günü əl-qolu bağlı halda çadırın içində uzanıb qalmaq onu lap zara gətirmişdi.  

İnci 5-ci sinifdə oxuyurdu. Çox çalışqan, bir o qədər də utancaq şagird idi.

Hersoq ilə kral bütün günü yorulmaq bilmədən işlədilər, səhnəni qurdular, pərdə asdılar, rampa əvəzinə səhnənin qırağına şam düzdülər, axşam isə gözümüzü açmağa macal tapmamış, zal ağzınacan adamla doldu; tamaşaçıların hamısı kişi idi. Daha adam buraxılmağa yer qalmadığı vaxt hersoq biletləri yoxlamaqdan əl çəkib binanı bayır tərəfdən hərlənərək gəlib səhnəyə çıxdı, pərdə qarşısında duraraq qısa nitq söylədi.