Səhər biz şəhərə getdik, məftil siçovul tələsib alıb evə gətirdik və ən böyük siçovul yuvasının ağzını açdıq; heç bir saat da keçmədi ki, on beş dənə siçovul - özü də ən yekə siçovullar, - tutduq! Biz siçovul tələsini etibarlı bir yerə, Salli xalanın çarpayısının altına qoyduq. Sonra hörümçək dalınca getdik, biz qayıdana kimi kiçik Tomas Franklin Bencamen Cefferson Aleksander Felps onu çarpayının altından tapmış və siçovulların çıxıb-çıxmayacaqlarını yoxlamaq üçün qapısını açmışdı; əlbəttə, siçovullar yerlərində oturmamış, çıxmışdı; bu vaxt Salli xala da oraya gəlmişdi. Biz qayıdanda gördük ki, Salli xala çarpayının üstündə dayanıb var qüvvəsilə çığırır; siçovullar isə o darıxmasın deyə bacardıqları qədər səy göstərirdi. 

Həmin qələmləri, bir də mişarı düzəltmək cəhənnəm əzabı idi; Cimi isə, məhbusların etdiyi kimi, divarda yazacağı yazılar narahat edirdi. Ancaq yazını yazmaq lazım idi, çünki Tom deyirdi ki, bunsuz olmaz, bu vaxta kimi dövlət canisinin divarda yazı yazmadığı və öz gerbini cızmadığı məlum deyil.  

5 -ci sinifin şagirdləri yeni tədris ilindən ilk dəfə onlara tədris oluna Təbiət fənnini çox sevirlər. Bəlkə də bu fənni sevdirən Lətifə müəllimə olmuşdu. Hətta zəif oxuyan şagirdlər belə bu fənndən yaxşı qiymətlər almağa çalışır, çünki Lətifə müəllimə həmişə maraqlı söhbətləri ilə dərsi canlandırır və yaddaqalan edir.  

Bu işi sahmana saldıqdan sonra həyətdə köhnə uzunboğaz çəkmələr, əsgi-üsgü, sınıq butulkalar, deşik qazanlar və başqa tör-töküntü yığılmış zibilliyə getdik. Bir qədər eşələndikdə sonra köhnə tənəkə tas tapıb deşiklərini möhkəm tutduq ki, piroq bişirmək mümkün olsun: sonra zirzəmiyə enib tası un ilə doldurduq və səhər yeməyinə getdik.

Çingiz bütün gününü anasının telefonu ilə keçirirdi. Gah müxtəlif oyunlar oynayır, gah da cizgi filmlərinə baxırdı. Dostları ilə oyuna qoşulmazdı. Çingiz üçün ən maraqlı oyun telefonda təkbaşına oynadığı oyunlar idi. Bəzən ailə üzvləri telefonu onun əlindən almağa çalışsalar da, Çingiz gizlin də olsa, sevimli dostunu ələ keçirər, oyunlarına davam edərdi.   

Həmin gecə hamı yatıb yuxuya gedən kimi, biz ildırım ötürən vasitəsile həyətə düşüb daxmaya girdik, qapını bağlayıb ağac çürütülərini yerə tökərək işə başladıq. Aşağı tir boyu özümüz üçün beş, ya altı fut uzunluqda bir yer təmizlədik. Tom dedi ki, bura elə lap Cimin çarpayısının yanıdır, lağımı da elə onun altından atacağıq, işimizi qurtarandan sonra burada deşik olduğunu heç kim bilməyəcəkdir, çünki Cimin yorğanı az qala yerə kimi sallanır, yalnız onu qaldırıb çarpayının altına baxsan, onda deşiyi görə biləcəksən. Biz az qala gecə yarısınadək bıçaqla yeri qazıdıq, axırı lap it kimi yorulub əldən düşdük, əllərimiz qabar-qabar oldu, işimizin isə nəticəsi görünmürdü. Axırda mən Toma dedim: - Tom Soyyer, bilirsənmi nə var, bu, otuz yeddi illik deyil, bəlkə, lap otuz səkkiz illik işdir.