Biri var idi, biri yox idi, budaqdan düzəldilmiş bir pişik var idi. Uşaqlar onu əyri-üyrü budaqdan kəsmişdilər ki, uzaqdan baxan pişiyə oxşatsın. Bığları uzun və şeşə idi. Quyruğu isə xalis quyruq idi ki, durmuşdu. Əgər əlinlə toxunmasaydın onun ağzının və dişlərinin də ağacdan olduğuna inanmazdın.

Bu papaq əhvalatı evdə əməlli-başlı qanıqaralığa çevrildi.    

Bu kişinin adı Cakdır. O, ingilisdir. Cәnubi Sudanda yaşayır vә ovla mәşğul olurdu. Bir gün o, bir qartal balası tapdı vә sevinә-sevinә evinә apardı.

Altı ay yağış və altı ay quraqlıq kеçən yеrlər var ki, оraların qarışqaları hеç bu tərəflərinkinə bənzəmir.

Biri var idi, biri yox idi, Şirinbala adlı qaraqaş, qaragöz, baxışı, hərəkəti məzəli, oğlanların ən gözəli bir oğlan var idi. Başqa uşaqlar kimi onun da nənəsi var idi. Nənə, nə nənə? Bəstəboy, ağappaq pambıq kimi, gülərüzlü, şirindilli. Özü, sözü ipək, adı da İpək idi.

Kasıb bir balıqçı arvadı ilә dәniz sahilindә kiçik bir daxmada xoşbәxt yaşayırdı. Dәnizdәn balıq tutub satır, qazandığı pula ailәsi üçün lazım olan şeylәri alırdı. Belәcә, xoşbәxt yaşayırdı. Ancaq onun övladı yox idi.