Persey - Yunan mifologiyasında qəhrəman, Zevs və Danayanın oğludur. Aqos çarı – Akrisiy peyqəmbərə onun oğlunun olub olmayacağını öyrənmək üçün müraciət edir. Ona bildirilir ki, onun öz oğlan övladı olmayacaq, lakin qızı Danayanın dünyaya gətirmiş olacağı oğlan onu öldürəcəkdir. Bundan ehtiyat edən Akrisiy Danayaya heç bir kişi xeylağı yaxın düşə bilməməsi üçün onu zülmət zirzəmiyə salır. Danayanın gözəlliyinə vurulmuş Zevs özünü qızıl yağışa çevirərək, zirzəmiyə sirayət edir və qıza qovuşur, beləliklə Danaya Zevsdən uşağa qalmış olur. Oğlu Perseyi dünyaya gətirdikdən sonra atasından gizlin saxlamağa çalışsa da uşağın ağlaması onu aşkarlamış olur. 

Herakl qorxaq padşaha nökər olduğu günə lənət oxudu, ancaq günahlarını yada salıb, özünə toxtaqlıq verdi: yəqin ki, bir gün gələcək, ilahlar onun günahını bağışlayacaqlar, canı bu nökərçilikdən qurtaracaq. Bu düşüncələrlə Herakl İolayın üzündən öpüb öz evlərinə göndərdi və növbəti səfərə hazırlaşmağa başladı.

Nemey şiri Heraklı əldən salmışdı. Bu heyvanı təqib edə-edə dağları-təpələri o qədər dırmaşmışdı ki, yorğunluqdan ayaq üstə dura bilmirdi. Buna görə də qərara gəldi ki, Lerney bataqlığınadək cəng arabasında getsin. Həm yolu tez qət etsin, həm də bir az dincəlsin. Bunun üçün yaxşı sürücü tapmaq lazım idi. Amma Heraklın dostlarından hərəsi bir bəhanə ilə ona yoldaş olmaq təklifini rədd etdi. Heç kim onunla bu təhlükəli səfərə çıxmaq istəmirdi.

Bu papaq əhvalatı evdə əməlli-başlı qanıqaralığa çevrildi.  

Nemey adi şir deyildi, bədheybət, nəhəng, sehrli bir yırtıcı idi. Bu şir Kleana kəndinin yaxınlığında, Nemey dərəsində yaşayırdı. O tez-tez ətrafdakı kəndlərə hücum edir, hamını vahimə içində saxlayırdı.

Ateyə cəza verməklə iş qurtarmırdı. Baş ilah nəyin bahasına olursa olsun, oğlunu qüdrətli etmək istəyirdi. Odur ki, Zevs üzünü ilahlara tutub dedi: