Uşaqlar bağçada oynayırdılar. Gördülər ki, çiçəklərin yarpaqları sallanıb. Başa düşdülər ki, güllərə su vermək lazımdır. Amma heç kəs bu işi görmədi. hərə bir bəhanə gətirdi. 

Biri var idi, biri yox idi, bir dəcəl oğlan var idi. Dəcəl oğlan baba-nənəsini çox istəyir, onlarla qalırdı. Onun Məstan adlı balaca pişik dostu var idi.Dəcəl oğlan bütün günü toyuqları qovur, keçilərin buynuzunu dartır, dama çıxıb ordan ot tayasının üstünə tullanır, bir sözlə, sakit dayanmırdı.Baba-nənə onu «dəcəl» deyə çağırırdı. 

Qarışqa ağlına necə gəlibsə, elə də eləyir. Birinci dəfə gedib arıya qonaq olur. Taq, taq, taq..., - deyə qapını döyür. Arı: - Kimdir gələn? - deyə soruşur.

Bahar fəsli idi. Çöllər, çəmənlər yaşıl don geymişdi. Qış yuxusundan ayılmış güllər, çiçəklər min rəngə çalırdı. Lalə elə qızarmışdı ki, elə bil bağrına dağ çəkmişdilər. Nərgizgülü bağa girən kimi ətrafına baxıb özünü itirdi. Bənövşə acizaciz boynunu əyib durmuşdu. Qönçələrin açıldığını görən şeyda bülbül sevinir, qızılgülə baxıb ah-naləyəbaşlayırdı. Çəmənlərdə yasəmənlərin xoş rəngi, ətri, gözəlliyi qəlbə fərəh verirdi. 

Şеydа аdlı incә zövqlü bir mеmаr Bəhrаmşahın аrzusuylа iki il gеcә-gündüz işlәyәrәk yеddi rәngә çаlаn yеddi günbәzli nurlu bir sаrаy tikdi. Hәftәnin hәr gününü bir ölkә gözәlinin şirin hеkаyәtini dinlәmәklә kеçirәn Bәhrаm şаh yеkşәnbә günü sаrı günbәzә Yәğmәnаz аdlı Rum gözәlinin görüşünә gәldi.

Qədim zamanlarda aqilbir qoca yaşayırmış. O, quşların dilini bilirmiş. Quşlara nəğmə oxumağı, uçmağı, üzməyi, qaçmağı öyrətmək istəyirmiş. Quşlar bu xəbəri eşidib aqilqocanın yanına gəlir. Durna, qartal, şahin və başqa quşlar aqil qocadan xahiş edirlər ki, onlara uçmağı öyrətsin.