Ana-sığırçın  Bala-sığırçını uçmağı öyrədirdi. Bala çox balaca idi. O hələdə zəif və bacarıqsız qanad vururdu. Özünü havada saxlaya bilməyib, o yerə yıxıldı və əzildi. Bala hərəkətsiz uzanıb, yazıq yazıq cikkildəyirdi.

Hə, elə ki yağış kəsdi, Ballıca tut ağacına dırmaşmağa başladı. Ağacın lap başından aşağıya baхdı. Gözləri qaraldı. Az qaldı ki, yıхılsın. Budaqdan möhgəm yapışdı. Birdən qulağına inilti gəldi. Kimsə qarışqa dilində deyirdi: 

Biri varmış, biri yoxmuş, bir qarı nənə varmış.

Uşaq bir qədər özünü anladıqda hər şeyin sirrini bilmək istəyir. O zaman uşağın köməyinə ana çatır. Çünki birinci növbədə uşaq sualı ona verir. Doğrudur, uşağın hər sualına cavab vermək çətindir. Lakin analar mümkün olan qədər cavab verib onu sakit etmək istəyirlər.

Sentyabr ayı idi. Dərslər başlanmışdı. Müəllim sinifdə iclas keçirdi və dedi:

Yağış ara vermədən yağırdı. Ballıca gördü ki, üç çaqqal bir çəpişi bəyirdə-bəyirdə harasa aparır. Çəpiş qabaq ayaqlarını yerə dörоyərək geri dartınırdı.