Maraqlıdır ki, elə adlar da bu cür yaranıb! Aclıq əyyamında doğulan qıza Una (kelt dilində "aclıq" kimi tərcümə olunur) adı verə bilərdilər, sarışın saçlı qızı Blanş (fransız dilində "bəyaz" deməkdir) adlandırırdılar. Oğlanın adını Devid (yəni "sevimli") qoyardılar.  

Kimyəvi əlavəsiz və sənaye emalı olmayan bütün təbii ərzaqları – meyvə və tərəvəzləri, qoz-fındıq, balıq, ət, yumurta, qarışıqsız yarmaları piy əridən hesab etmək olar. Xüsusilə bibər piyin əriməsini daha sürətlə həyata keçirir. Acı bibərin tərkibində kapsaisin, qara bibərdə isə piperin mövcuddur. Bunların hər ikisi təbii piyəridicilərdir. Bu növ maddələrə sinefrin də aid edilir. Sitrus meyvələrinin qabığı bu maddə ilə zəngindir.  

Əkinçilik və heyvan saxlanılması nəticəsində insanların paltar hazırlaması üçün yun, dəri, kətan və pambıq kimi yeni materiallar meydana gəldi. İnsanlar toxuma dəzgahı ixtira etdi və onun vasitəsi ilə təbii tellərdən parça hazırladılar. Kətandan, yundan və pambıqdan olan ilk parçalar həddən artıq qalın və kobud idilər.

Dişləriniz tökülsə, tək görünüş pis görünməyəcək. Dişsiz yeməyi də çeynəmək olmur. Odur ki, insanlar lap çoxdan itirdikləri dişi sünisiylə əvəz etmək fikrinə düşüblər.   

İnsanlar köçəri həyata son verdikdə əkinçilik və heyvandarlıq sayəsində həmin anda lazım olduğundan daha çox qida əldə etməyə nail oldular. Məhz bu bolluq sayəsində tayfalar böyüməyə başladı-tayfalarda adamların sayı bir neçə yüz nəfərə çatırdı və onlar hamısı bir-biri ilə qohum idilər. 

İlk əkinçilər oturaq həyat tərzi keçirdiyi, yəni daima bir yerdə yaşadıqları üçün onlara daimi möhkəm yaşayış yeri lazım idi. Evlərin tikintisi üçün onlar əl altında olan təbii materiallardan istifadə edirdilər: ağac gövdələri, qamış, palma ağacının yarpaqları, ya da daş, gil və hətta heyvan dərilərindən istifadə edirdilər. Mesopotamiyada, Misirdə və bir neçə başqa yerlərdə gil kərpiclərdən tikirdilər. əvvəllər kərpicləri günün altında qurudurdular, sonralar isə onları möhkəm olmaq üçün sobada bişirirdilər.