Biri vardı, biri yoxdu... Yox, ay uşaqlar ikisi də vardı. Bu dünyada əkiz bacılar vardı. Onlardan birinin adı Sehri, o birinin isə adı Mehri idi. Onlar ucqar dağ kəndində yaşayırdılar. Sehri qoçaq, Mehri isə tənbəl idi. Sehri odun daşıyar, sobanı qalayar, səhər yeməyi hazırlayardı. Sonra tənbəl Mehrini yuxudan oyatmağa çalışardı ki, səhər naharlarını etsinlər. Lakin tənbəl Mehrini oyatmaq asan deyildi. Oyanmaq istəmirdi ki, istəmirdi. Belə vaxtlarda Sehri onun üçün oxuyardı;

Kral Lir Britaniyada 60 il ədalətli hökmranlıq sürdü. Oğlu olmasa da, üç qızı var idi – Qonorilya, Reqau və Kordeyla. Kral qızlarının hamısını sevsə də, kiçik qızı Kordelyanı hamıdan çox istəyirdi.   

Qonşu otaqdan nənənin səsi eşidildi: - Adil!

Aliyə bağayarpağı tapdı, yarpağı su ilə yudu, onu daşın üzərinə qoydu:

Biri vardı, biri yox... Bir yalan var, bir kələk. 

Biri vardı, biri yoxdu, bir qaranquş vardı. Qaranquş bir evin eyvanında yuva qurmuşdu. Ovuc boyda, qəşəng bir yuva. İçərisində də ətcəbalalar vardı. Gündüzlər yuvada ancaq balalar olardı. Çünki anaları səhər tezdən uçub gedər, göldən-çəməndən balaları üçün yem daşıyardı. Hər gəlib gedəndə də dincəlməz, tezcə qayıdardı. Bir gün ətcəbalalar civildəşə-civildəşə analarına dedilər: -Anacan, sən yoruldun, axı. Bir oturub dincəlsənə!