Ac qurd bir kəndə girib ov axtarırdı. Kəndin kənarındakı daxmada bir oğlanın ağladığını eşitdi. Qurd qulaqlarını geniş açıb dinləməyə başladı. 

Balaca, ağ çobanyastığı gülü Günəbaxanı çağırdı:

Biri var idi, biri yox idi. Bir İlbiz var idi. İlbiz həmişə qəhvəyi çanağını belində daşıyırdı. Bu da onun heç xoşuna gəlmirdi. Elə hey dostlarına şikayətlənirdi:

Bir gün Dovşanla Kirpi görüşdülər. Dovşan Kirpinin ayaqlarına gülüb dedi:

Biri vardı... biri yoxdu... Bir qoca qarı vardı... Bu qarının Ləliş adında nəvəsi vardı. Nənə və nəvə kasıb komada yaşayırdılar. Hətta bəzən yeməyə heç nə tapmırdılar. Belə vaxtlarda qonşular onlara kömək edir, Ləlişə yemək gətirirdilər.

Bir kənddə Xala Ava adlı qadın yaşayırdı. O, çox kinli, qəzəbli idi. Qadın heç kəsi sevmir, hamını incidir və söyürdü. Qonşular onun həyətinə girməyə belə qorxurdular.