İnsan həyatını alovsuz təsəvvür etmək mümkün deyil. Ola bilsin ki, daş dövrünün insanları mühitin temperaturuna uyğunlaşmışdılar: onlar mağarada yaşayır və öz həyatlarını günəş işığına uyğun qururdular.

Ətraf ərazilərə ilk səyahətlər qədim misirlilərə məxsusdur. Müxtəlif tikililərdə, daşlar, fil sü­ müyü və ya papirus üzərində olan və bizə gəlib. Ən qədim insanlar təsəvvür edirdilər ki, Yer su ilə əhatə olunmuş yastı dairədir.

Günəş torpağı, dağları, qumu qızdırır. Hava bu qızmış materiallara toxunur və qızır.

Ağac yananda istilik alınır və işıq saçır, yəni biz işıq və istilik enerjisinin şahidi oluruq. 

Atmosferi təşkil edən materiallar da yer səthindəki cisimlər kimi yerin cazibə qüvvəsinin təsiri altındadır. Atmosfer qazları yüngül və Yer kürəsindən aralı olmasına baxmayaraq, yerin cazibə qüvvəsi onları atmosferdə saxlamağa qadirdir. 

İnsan kosmik zondların köməyi ilə başqa planetləri tədqiq edə bilib, hətta kosmosa uça bilib, ancaq öz planetinin dərinliklərinə baş vura bilməyib. O, planetimizdə ancaq bir neçə yüz metr dərinliyə qədər təhqiqat apara bilib.