İllərin birində Molla Nəsrəddinin bostanı hamıdan qabaq və çox yaxşı məhsul verir.  Molla fikirləşir ki, bir eşşək yükü xiyar götürüb Teymur Ləngə aparsın, bəlkə işdi, rəhmi gəldi, bir yaxşı hədiyyə verdi.  

Bəhlul Danəndə bir gün Harun ər-Rəşiddən vəzifə istədi. Harun ər-Rəşid də ona çarşı-bazar ağalığını tapşırdı. 

İki kəndli qonşuluqda yer şumlayırmış. Bir axşam işdən sonra üz-üzə gəlirlər. Kəndlinin biri o birinə deyir:  

Bir gün Molla Nəsrəddin yol ilə gedərkən tanımadığı bir adam onun boynuna bir şapalaq vurur. Molla geri dönən kimi o adam deyir: ─ Bağışla, tanımamışam. Mən daldan səni yaxın dostlarımdan birinə oxşadıb zarafat elədim.

Günlərin birində padşah təğyiri-libas olub öz adamları ilə Bəhlulun qapısının ağzından keçirmiş. Görür Bəhlul həyətdə bir ağacın altında oturub. Padşah deyir:

Şəhər mollaları Molla Nəsrəddinin əlindən təngə gəlib axırda şəhər hakiminə şikayət edirlər. İşi belə görən Molla birbaş hakimin vəkilinin yanına gedir, ona yanı cücəli bir toyuq aparır ki, vəkil onu müdafiə etsin.