Günel çiçəkləri çox sevirdi. Çöl çiçəkləri ona ayrıca zövq verirdi. Saatlarla dayanıb balaca göy, sarı çiçəklərə baxardı. Axı o kənddə, gül-çiçəyin içində böyümüşdü. Həyət bağçalarına sanki bənövşədən xalı sərilmişdi. Bəlkə ona görə onun qəlbi bu cür naxış-naxış, gözəl duyğulara bələnmişdi. Müharibə onu doğmalarından, o bənövşə qoxulu bağçalarından ayırsa da, Günelin qəlbindəki o gözəl naxışları silə bilməmişdi.