Alimlər yeni və genetik cəhətdən fərqli anakonda növünü aşkarlayıb.  

Yetişmiş erkəkciyin toz hüceyrələrinin örtülü toxumlularda dişiciyin, çılpaqtoxumlularda yumurtacığın ağızcığına düşməsi ilə tozlanma baş verir.  

Bütün ağacların gövdələri və qanadları bütövlükdə möhkəm müdafiə qatı ilə-qabıqla örtülür. Ən möhkəm və qalın qabıqlar quru iqlimdə böyüyən ağaclarda olur, o, suyun buxarlanmasının qabağını alaraq, onu gövdənin içərisində saxlayır.  

Həm suda, həm də quruda yaşayan ördəkburunların ana vətəni Tasmaniya və Qərbi Avstraliyanın şirin sulu bölgələridir. İlk dəfə 1799-cu ildə araşdırılanda, elm adamları bu canlının bir neçə heyvan növünün genetik xüsusiyyətlərinin birləşdirilməsindən yaranmış saxta heyvan olduğunu zənn etmişlər. Avstraliyanın meşə və  yüksək ərazilərində də bu canlılara rast gəlinir. Su keçirməz sıx kürklərinə görə soyuğa dözümlüdür, kürkləri qəhvəyi rəngdə olur və uzun quyruqlarında topladıqları yağ onlara əlavə olaraq güc verir. Suda daha yaxşı üzmələri üçün ön ayaqlarında əlavədən daha bir qat dəri var.  

Cənub yarımkürəsində ən çox yayılmış suitilərdən biri suitidən bir qədər böyük olan Yengəcyeyəndir. Adlanmasına gəldikdə bu onların hecdə yengəclə qidalanması ilə əlaqədar deyil. Onlar, əsasən krillə qidalanırlar.  

1824-cü il fevralın 20-də ingilis təbiətşünası və ilahiyyatçısı Uilyam Baklənd London Geoloji Cəmiyyətinə müraciət edərək Oksford yaxınlığındakı Stounzfild kəndində şifer karxanasında tapılan nəhəng çənə və ətraf sümüklərini təqdim edib. O, bu fosillərin nəhəng keçmiş sürünənlərə aid olduğunu anladıb və ona rəsmi elmi ad verib: “meqalozavr”, yəni "böyük kərtənkələ". Bununla da, ilk dinozavr rəsmi olaraq tanınıb, baxmayaraq ki, dinozavr sözü 1840-cı illərə qədər tələffüz edilməyib.