Bakıdan beş gün ayrılanda

yuxuma Xəzər girir.

Sarı qumlu sahillərdə çırpınan

gümüş telli ləpələr girir.

Abşeronun boz, yanıq çölləri

girir yuxularıma,

Anasıyçün ağlayan

körpə uşaq kimi ağlardım

qoysaydılar məni

öz ixtiyarıma.

Dənizdə boylu çinar kimi yüksələn

Tənha buruğun təklik

qəmini düşünürəm.

Eybi yoxdur, deyirəm,

çoxalarsız yaxın zamanda.

Təklik çətin olur

Həm şad gündə,

həm tufanda...

Alagözlü gəlin Göygölümü

düşünürəm.

Yuxularıma Hacıkəndin

palıd meşələri girir.

Gəncliyim Xaçbulaq yaylağında

sarı çiçək dərir.

Dağlarım, dərələrim, çöllərim var,

Salxım-salxım yasəmənim,

çəmən-çəmən güllərim var.

Zənginlərdən zənginəm,

Dalğalı bir dənizəm,

Buludsuz bir ənginəm.

Anam bircə qız gətirdi dünyaya

Lakin tək olmadım bircə an da.

Tək olmadım nə xoş gündə, nə tufanda.

Qardaşlarım var- yüz-yüz igid ürəkli qəhrəman.

Bacılarım var- saf diləkli, mehriban.

Ayağımın altında- neft ətirli torpağım,

Başımın üstündə ulduzlu göylərim.

Sularında doya-doya çimdiyim,

məxmər örtüklü Xəzərim.

Bir udum vətən suyuna,

Bir ovuc vətən torpağına

Həsrət olanları düşünürəm.

Vətəndən ayrı düşüb,

Qürbətdə qalanları düşünürəm.

Çətindir vətənsiz, elsiz olmaq,

Ağırdır nəğməsiz, dilsiz olmaq,

Doğma, şirin nəğmələrimi dəyişmərəm

bu dünyanın dövlətinə, malına.

Dəyişmərəm dost təbəssümünü 

Dünyanın cah-cəlalına.