Günəbaxan
Günə baxır.
Gün də dönüb
Ona baxır.
Axşam olcaq
Günəş yatır.
Günəbaxan
Qəmə batır.
Səhər durur
Yenə Günəş.
Nur çiləyir
Yerə Günəş.
Çox sevinir
Günəbaxan.
Günə baxır
Heyran-heyran.
Günəş - “salam!”
Deyir ona.
Öz balaca
Gün dostuna.
Cikkildəyir
Boz sərçələr.
Bu xırdaca
Hay-küyçülər:
“Yerdə bitən
Günə baxım!

Gəlin, gəlin
Günə yaxın!”
Günəbaxan
Gülümsəyir,
Dostu Günə
Əl yelləyir.