Günəş getdi yatmağa,
Bizim Gülüş də yatır.
Səhər qızı yuxudan
Qızıl günəş oyadır.

Günəş yenə bu səhər,
Pəncərədən baxırdı.
Qız gözünü ovaraq,
Anasını çağırdı:

— Günəş məni yatmağa,
Ay ana, niyə qoymur?

— Qızım, günəş deyir ki,
Mən durmuşam, sən də dur!